tr-navelpluis-090307

De dood van Giacomo Marters

“Het leven is te kort om met lelijke vrouwen te dansen”, mompelde ik binnensmonds terwijl ik naar de blondine naast me keek, mijn wodka opdronk en dacht: schijt aan.

Echt lelijk was ze niet maar ze zou geen volle zalen meer trekken of wedstrijden winnen met haar schoonheid. Haar gezicht was symmetrisch, ze had zo’n Madonnapukkel boven haar lip en kuiltjes in haar wangen. Haar lichtblonde haar was nog lang en hing in regelmatige krullen tot over haar schouders en haar amandel-vormige ogen waren donkerbruin van kleur. Haar neus was wat aan de grote kant en de tijd had diepe krassen getrokken in haar huid maar deze mevrouw was vroeger een mooi meisje geweest. Dat moet haast wel.

De glanzende onschuld, die zo kenmerkend is voor jonge meisjes, was er in de loop der jaren door lompe minnaars genadeloos vanaf geneukt maar ze vocht nog altijd dapper door met de haar door God gegeven wapens; een volle B-bibs en grote tieten.

Door het diepe decolleté van haar te korte jurkje lagen haar tieten halfbloot als witte knollen op de bar te wachten tot ik er mee zou gaan worstelen. Ik nam me voor om later haar beha aan te houden want dan wist ik zeker dat haar tieten niet in de weg zouden gaan hangen. Daar waren ze groot genoeg voor.

Ik kende haar naam niet maar haar reputatie wel. Ze zat vaker aan de bar van dit donkere café bij het spoor en liet zich trakteren door wanhopige mannen die hoopten hun kwakje in haar te mogen lozen.

De oudere kerels van het dorp hadden me verzekerd dat de blondine aan de bar alles neukt wat een lul heeft en de wodka maakte haar steeds begeerlijker. Mijn ballen waren zwaar en de alcohol maakte ze steeds zwaarder. De psychopathische zenuwtrek bij haar linkeroog ontging me volledig toen ik haar aansprak.

“Wil je iets van me drinken?” Brabbelde ik met dubbele tong terwijl ik steun zocht bij de bar. Ze giechelde en deed een plukje blond haar achter haar oor terwijl ze verlegen naar beneden keek. Het waren kleine gebaartjes die jonge meisjes aandoenlijk maakte maar bij deze belegen blondine was het meer grotesk dan vertederend. Ze knikte en met een simpel handgebaar liet ik de norse barman haar glas vullen met de zoete likeur waar ze hele avonden van nipte. Ik kreeg nog een glas wodka en ze kwam vlak naast me staan. Ik kon haar ruiken. De dikke wolk parfum in combinatie met de zoete likeur en de oude rook van zelfgedraaide filtersigaretten, deden mijn hersens op onnavolgbare wijze een halve meter naar beneden zakken.

“Heb je een vuurtje voor me?” Ze klonk een beetje hees en liet de sigaret zweven tussen haar wijs- en middelvinger. Ik klapte mijn Zippo open, stak haar sigaret aan en nam er zelf ook eentje. Clichévragen als ´kom je hier vaker´ of ´kennen wij elkaar niet ergens van´, zouden slaan als een lul op een drumstel maar ik hoefde ook niet de goede vragen te stellen om haar dadelijk heel vies te mogen neuken. Ik zag de goedkope geilheid in haar ogen. Ze had de beslissing al genomen en ik dronk tevreden mijn wodka.

Haar gezicht was dof van de dikke laag make-up waarmee ze poogde haar aftakeling te verbergen. Normaal gezien was dit geen vrouw waar ik heel erg warm van zou worden en hoewel ik dacht dat de tijd dat ik met walging en schaamte wakker werd in een vreemd bed achter me lag, de wodka dacht daar heel anders over. Het had een hartslag, het was nog warm en het diende geneukt te worden want mijn dronken ballen waren zwaar. Dat ik de chlamydia en de gonorroe bijna kon ruiken, maakte niet meer uit.

Twee sigaretten later vroeg ze of ik met haar mee naar huis wilde lopen want ze woonde in het bos en durfde niet alleen. Ik rekende af en liep achter haar dikke reet aan naar buiten. We staken het spoor over en liepen het donkere bos in. Haar huis lag goed verstopt op een plek waar niemand mijn geschreeuw zou kunnen horen.

De stank in haar kleine huisje was dik en zwaar. De ramen waren dichtgespijkerd, de houten kozijnen rot en het behang hing los van de muren. Er stonden een paar oude leren banken op een vies tapijt in de woonkamer en in de hoek stond haar bed.

We werden begroet door een magere, grijze naaktkat met een blauw oog en een bruin oog. Het was geen hartelijke begroeting want het beest blies naar me en werd zonder pardon terug naar binnen geschopt waar hij meteen in zijn mand bij de kachel kroop en me vanaf die plek aan bleef staren alsof ik eetbaar was.

De blondine liet er geen gras over groeien en duwde me op de bank waarna ze op mijn schoot klom en haar tong in mijn mond stak. De zoete likeur maakte haar kussen smerig en ik slikte een zure oprisping terug richting mijn maag. Ze trok mijn shirt uit en stak haar vinger in mijn navel waardoor ik stopte met zoenen.
“Wat ben je aan het doen?”
“Ik ben jouw navelpluis aan het delven.”
“Waarom?”
“Daar maak ik kussentjes van.”
“Wat?”
“Ik maak kussentjes van navelpluis.”
“Waarom?”
“De kussentjes van navelpluis beschermen me tegen nachtmerries.”
Nu had ik in mijn leven veel onzinverhalen gehoord maar deze kwam met stip in de top tien. Ik probeerde in te schatten of ze me in de zeik nam maar ze leek me niet te zien. Ze hield haar hoofd een beetje scheef en keek met grote ogen dwars door me heen. Ik wilde ineens heel graag weg.
“Misschien is het beter als ik ga,” stelde ik voor en probeerde wanhopig de angstige trilling in mijn stem te onderdrukken.
“Je weet niet wat je mist Giacomo.”
Ze fluisterde mijn naam in mijn oor, deed haar slip opzij en liet mijn halfslappe lul in haar verdwijnen waar hij schoksgewijs harder werd. Ik greep haar dikke reet met beide handen beet en stuiterde haar op en neer waardoor ze harder begon te gillen. Ik tilde haar op, negeerde een pijnscheut in mijn onderrug want ik ben blijkbaar ook geen achttien meer, en legde haar wijdbeens op de bank. Haar slip scheurde ik tussen haar benen uit en ik ging op mijn knieën voor haar zitten alsof ik ging bidden. Meteen pakte ze mijn hoofd en drukte mijn gezicht in haar kruis. Het haar op haar kut was licht van kleur en prikte in mijn gezicht. Mijn ogen traanden door de zure lucht en ze duwde mijn bakkes zo hard tegen haar schaambeen dat ik dacht dat ik zou stikken.

Met veel moeite worstelde ik me los uit haar verwurging en stak ‘em er weer in. Ze omklemde me met haar benen en sloeg me met haar vlakke hand in mijn gezicht om me aan te moedigen haar harder te neuken maar ik neukte haar al zo hard als mijn dronken lul me dragen kon.

Haar gekreun was spottend. Ze was niet onder de indruk. Deze blonde madam had alles al gezien en alles al gedaan. Ze trok met haar nagels diepe sporen in mijn rug en billen. Ze probeerde me te zoenen maar ik kreeg zure oprispingen van de zoete likeur die ze gedronken had dus deed ik enkel mijn best om haar zo snel mogelijk vol te blaffen.

Toen ik klaar was wilde ik dit liefdeloze samenzijn achter me laten. Ze vroeg of ik nog wat wilde drinken voor ik ging. Ze had alleen die ranzige zoete likeur en iets dat op zelfgestookte jenever moest lijken. Ik koos voor de jenever. De blondine stond op, trok haar jurkje over haar dikke reet en liep naar de kleine keuken om een glas alcohol voor me in te schenken. Ik trok mijn broek weer omhoog, mijn shirt weer aan en stak een sigaret op.

Ze kwam glimlachend terug de kamer in en maakte een opmerking over mijn hoffelijkheid omdat ik voor haar geen sigaret aangestoken had. Ik gaf haar de mijne en nam een slok van het drankje. Nu ben ik door mijn strenge dieet van wodka, wodka en wodka wel wat gewend maar dit was raketbrandstof. Ik werd licht in mijn hoofd en de kleine woonkamer begon te draaien. Mijn hart sloeg steeds langzamer en ik voelde hoe ik afgleed in een eindeloze duisternis. Het laatste dat ik zag voor ik in een droomloze slaap viel was de blondine die rustig mijn sigaret rookte en van haar likeur nipte. Ze glimlachte, zwaaide met haar vingers naar me zoals alleen vrouwen dat doen en fluisterde de reden dat ze me vermoordde zonder dat iemand haar kon horen.

“Je had geen navelpluis meer mooie jongen.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *