Literatuur

1. De helaasheid der dingen – Dimitri Verhulst
Stijlvirtuoos Verhulst schreef een aantal boeken die maar matig ontvangen werden tot hij definitief doorbrak met deze hilarische, tragikomische ‘autobiografie’. Hij rekent in dit boek af met zijn alcoholische familieleden maar doet dit op dusdanige liefdevolle wijze dat je wel moet houden van de zuipende personages die door het boek zwalken. Voor de liefhebbers van verfilmingen, ook de film is leuk.

2. Een reis naar het einde van de nacht – Louis Ferdinand Celine.
Een fantastische roman die ik ieder jaar toch wel een keer moet lezen en ik baal iedere keer weer als ik hem uit heb. De wereld die Celine schept met zijn Parijse straattaal is imponerend, indrukwekkend en benauwend.  Het kenmerk van goede literatuur is dat het je wereld verandert. Dit boek heeft mijn wereld een stukje donkerder gekleurd.

3. Mandarijnen op zwavelzuur – Willem Frederik Hermans
Van alle Nederlanders die ooit een letter op papier hebben gezet, was Hermans de beste. De grootste van de Grote drie, de gemeenste van de Grote drie en de meest eigenzinnige van de Grote drie.  Het hoogtepunt in zijn oeuvre laat zich niet in een hokje plaatsen.  Het is een literair experiment dat zijn weerga niet kent! Geen uitgeverij durfde het aan. Te veel polemisch geweld voor de brave bazen van de grote uitgeverijen. Schijt aan dacht Hermans, ik moet dit maken, ik geef het lekker zelf uit. Uniek!

4. De vreemdeling – Albert Camus
De absurde visie op de mens en op het universum heeft mij altijd het meeste aangesproken. Misschien wel omdat de boeken van Sartre en Camus een prominente plaats innamen in mijn vaders boekenkast. Hoewel zijn oeuvre vele hoogtepunten kent, heb ik hier gekozen voor De vreemdeling omdat het boek zowel zijn filosofische grootsheid als zijn literaire talent etaleert.

5. Het schijnbestaan –  Jose Saramago
Deze norse Portugees schrijft zinnen waar je wel in moet verdwalen. Van ieder boek krijg ik het warm maar dit is in mijn ogen zijn beste werk. Dat is natuurlijk erg subjectief maar ja, het is mijn webstek. Er zijn meer boeken van deze Nobelprijswinnaar die je eigenlijk gelezen moet hebben. De stad der blinden, Alle namen, De tocht van de olifant, allemaal pareltjes!

6. De vrouw die de honden eten gaf – Kristien Hemmerechts
Een dappere roman van een schrijfster met ballen. Ze zette België op z’n kop met haar roman over de gehate vrouw van Dutroux. Ze probeert haar een menselijk gezicht te geven wat bij onze gewaardeerde zuiderburen tot verontwaardigde reacties leidde. Mensen werden oprecht boos en dit boek bewees voor mij dat literatuur nog steeds de vinger op de zere plek weet te leggen. Nog steeds zijn er heilige huisjes om omver te schoppen.

7. Oblomov – Ilja Gontsjarov
De apathie van de hoofdpersoon is beklemmend en benauwend. De manier waarop hij het leven aan zich voorbij laat trekken is nog steeds voor veel mensen herkenbaar. Iedereen voelt zich tenslotte weleens toeschouwer van zijn eigen leven.  Oblomov is de ultieme overbodige aristocraat. Een klassieker!

8. Het einde van mensen in 1967- Herman Brusselmans
Vlaamse veelschrijver. Je haat hem of je adoreert hem. Voor mij geldt het tweede. Herman Brusselmans is een held. Een koning. Een idool! Ik heb lang nagedacht over de titel die ik in deze lijst zou zetten en heb uiteindelijk gekozen voor deze omdat ik vind dat de personages, die bij Brusselmans altijd levendig en geraffineerd zijn, hier het best worden neergezet. Als je iets van hem wilt lezen, zou ik deze aanraden.

9. Giph – Ronald Giphart
Tegenwoordig ben ik geen fan meer. Eigenlijk haakte ik af toen ik hem op televisie zag discussiëren met Patty Brard maar dit boek moet ik noemen omdat het mijn middelbareschooltijd heel veel leuker heeft gemaakt. Giphart schreef in die tijd meer boeken die ik hier zou willen noemen maar dit is zijn hoogtepunt. Verder niet te veel woorden aan vuil maken.

10.  Ik, Jan Cremer – Jan Cremer
Het lastige aan lijstjes is dat je moet schrappen. Ik zou hier nog zo veel andere boeken willen noemen maar dat doe ik niet. Geen eervolle vermeldingen voor Bukowski of Solzjenitsyn maar de tiende plaats is voor het ‘enfant terrible’ van de vaderlandse letteren. De man die brutaal op de kaft van zijn boek liet drukken dat het een gegarandeerde bestseller was omdat hij wist dat die verzonnen aanbeveling tot hoge verkoopcijfers zou leiden. Hij is één van de eerste kunstenaars die het begrip marketing begrepen heeft. Daarnaast is het een fantastisch boek natuurlijk. Dat trekt ook lezers.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *