Category Archives: Uncategorized

Zes tips die niet helpen tegen de warmte

1. Wat te doen als je fret niet van Game of Thrones houdt?
Je kent dat wel. Zit je lekker met een zak chips en een glaasje prik op de bank, klaar om de laatste afleveringen van Game of Thrones te kijken, begint je fret te zeuren dat hij het een kutserie vindt. Wat doe je dan? Ga je met hem in gesprek? Probeer je duidelijk te krijgen waarom hij het een vervelende serie vindt? Wij raden je aan om dat niet te doen omdat fretten niet voor rede vatbaar zijn en gewoon The Sopranos of een verzamel-cd van Queen op te zetten.

2. Je hebt een derde afspraakje met topmodel Lonneke Engel maar ze blijkt een paardenmeisje. Neuk je toch met haar?
Tijdens het derde afspraakje eten jullie een vegetarische pasta en vertelt ze uitvoerig over haar voorliefde voor paarden. Natuurlijk neuk je haar daarna gewoon, ze is nog altijd een lekker wijf.

3. Naast je in de auto zit een actrice die in de jaren ’90 in een serie over strandwachten speelde maar je weet niet meer welke. Welke twee liedjes van Bløf kun je dan het beste opzetten?
De eerste is een no-brainer: ‘Blauwe ruis’. Daar hoef ik verder niet op in te gaan. De tweede is wat lastiger. ‘Liefs uit London’ niet en ook ‘Hier aan de kust, de Zeeuwse kust’, zou de stemming weleens negatief kunnen beïnvloeden. ‘Holliday in Spain’ misschien? Met de Counting Crows? Nee. ‘Harder dan ik hebben kan’ is natuurlijk de beste tweede optie.

4. Bob de Jong stopt na dit seizoen met schaatsen.

5. Je moeder droomt al de hele week over een Thaise Transseksueel. Welke badschuim kun je dan nog gebruiken?
Ik raad eigenlijk altijd Badedas aan. Gewoon die groene. Maar in deze precaire situatie raad ik Kruitvat Huismerk aan. Die roze. Jasmijn is dat geloof ik.

6. Een staatsgreep in Oostenrijk zou de schuldencrisis in Griekenland op kunnen lossen. Welke RTL-Boulevardpresentator moeten we sturen?
Gelukkig is Beau van Erven Dorens na de zomer weer terug bij Boulevard en hoewel ik graag Daphne Deckers of Froukje de Both zou sturen, en ook de mogelijkheid om Albert Verlinde nooit meer terug te zien aanlokkelijk is, kies ik toch voor Jan Kooijman.

 

Fenomenaal

Als ze fenomenaal is,
zal ze niet makkelijk zijn.
Als ze makkelijk is,
zal ze niet fenomenaal zijn.

Als ze het waard is,
zal je niet opgeven.
Als je opgeeft,
ben je niet waardig.

Openbaring 21:1

Toen ik deed wat ik altijd vreesde,
zag ik een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

Verstoken van licht om me te leiden,
dwaalde ik door de duisternis,
tot een overweldigend gevoel van liefde,
de meest complexe van alle emoties,
mijn hart verwarmde.

Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde
en de teruggekeerde zee kuste de kust.

Geen tijd voor komkommers deze zomer

Vlak voordat ik naar Frankrijk vertrok om vanaf een rots naar de Middellandse zee te staren, haalden Oekraïense rebellen een toestel vol Nederlanders uit de lucht. Dat ging per ongeluk maar dat maakt het niet minder vervelend. Wij gaven allemaal Poetin de schuld terwijl deze toch echt niet zelf geschoten had. Boze politici opperden dat we militairen naar het rampgebied zouden moeten sturen. Dat is een bespottelijk idee  mensen gezien de gevoelige verhoudingen tussen Rusland en het westen de laatste tijd. Als Nederland troepen naar het oosten van de Oekraïne zou sturen, zouden we direct in een derde wereldoorlog verzeild raken en volgens mij zit niemand daar op te wachten.

In de nasleep was er een heldenrol voor de Nederlandse minister van Buitenlandse zaken en vonden wij elkaar in een diep en oprecht collectief gevoel van rouw. Iedereen was slachtoffer en iedereen ging de straat op om het verdriet een gezicht te geven. Ik begreep dat er dagenlang beelden op televisie waren van rouwauto’s die van Eindhoven naar Hilversum reden met applaudisserende en huilende mensen langs de kant van de weg. Ik vind dat walgelijke emotieporno. Collectief rouwen is een carnavaleske schertsvertoning en jaagt ons naar een gedeeld gevoel van droefenis terwijl er gelukkig meer mensen in Nederland wonen die geen slachtoffers waren van deze gruwelijke ramp of zelfs niemand kende die daar uit de lucht werd geschoten.

Het spook dat saamhorigheid heet waarde even door onze hypocriete polders. We waren allemaal nationalistisch en boos op de Russische president maar beseften ons niet dat nationalisme een infantiele ziekte is want om het ‘wij’ gevoel te versterken, is er een ‘zij’ nodig. Daarom zouden we alleen in een sportstadion ons nationalisme moeten laten spreken.  Gelukkig liep het allemaal met een sisser af, gingen er geen soldaten naar de grens met Rusland en is er hier in West-Europa nog steeds vrede.

Wij kennen inmiddels al drie generaties vrede maar in de bezette gebieden is er al even lang oorlog. Israel eigent zich steeds meer land toe onder het motto ‘wij mogen onszelf verdedigen’ en de Palestijnen moeten machteloos toekijken hoe hun vrouwen en kinderen worden gebombardeerd. Ze worden dan wel per brief gewaarschuwd zodat ze kunnen vluchten maar als je met 1,3 miljoen mensen woont op een stuk grond dat grofweg twee keer zo groot is als het eiland Texel, heb je weinig veilige plekken om naartoe te vluchten. De zuidgrens van Gaza wordt bewaakt door het Egyptische leger en de kust wordt verdedigd door de Israëlische marine die zonder pardon schiet op alles wat er beweegt op het strand. De Palestijnen zitten als ratten in de val en het westen mag Israel niet op de vingers tikken want zij hebben al zoveel geleden tijdens de Holocaust.

Dan is er nog ISIS die in mijn vakantie omgedoopt werd tot IS. De bedoeling is om in Syrië en Irak een kalifaat op te richten waar de Sharia gaat gelden en de manier waarop de strijders dit doel willen bereiken is nu niet bepaald democratisch. Vrouwen worden verkracht en vermoord en eigenlijk wordt iedereen die anders denkt een kopje kleiner gemaakt.

Nee, het ging niet over wolven of poema’s op de Veluwe deze zomer. De ellende nam in 2014 een keer geen zomervakantie. Ik wel en ik ben blij dat ik weer terug ben.

 komkommertijd