Monthly Archives: May 2015

chocopops

Chocopops en ochtendseks

Er zijn in dit leven twee dingen die ik heel goed kan. Ik draai de meest fantastische jointjes en kan een behoorlijk potje beffen. Als men daar Olympische sporten van zou maken, zou ik meestrijden om eremetaal op alle afstanden. Ieder jointje is een meesterwerk waar ik, voor het roken, eventjes geheel volgens traditie een moment ademloos naar moet kijken, en ieder meisje dat ik bef, denkt dat ik vroeger zelf een kutje had maar dat is niet zo.

Voor mij is niks mooier dan een vrouw die, als we de volgende ochtend koffie drinken en een sigaret roken, nog altijd orgastisch aan het tintelen is en aangezien ik geen wereldschokkende piemel heb, sneller schiet dan mijn schaduw en niet kan vingeren, heb ik de kunst van het beffen geperfectioneerd. Ik trek een ritme uit de kast waar menig vibrator jaloers is, kan de genoegzame kreuntjes van een vrouw lezen en heb geen landkaart nodig om met mijn tong de meest gevoelige plekjes te vinden. Ik ben de Kittelaar Fluisteraar.

Genoeg introductie, tijd voor een verhaaltje. Ik stond op een koude winteravond voor een kroeg in Delft want koude winteravonden zijn er om verzopen te worden in speciale biertjes. Ik praatte met een vrouw die begreep dat ik een rare vogel was want ze was zelf ook een beetje vreemd.

“Ik vind dichters maar luie schrijvers,” zei ik redelijk hooghartig terwijl ik een sigaret voor haar op stak.
“Oh ja joh?”
“Eeh… Ja. Dichten is een hobby voor menstruerende tienermeisjes met liefdesverdriet.”
“Ik houd ook niet zo van die experimentele woordkots.”
Ik wilde eigenlijk de term experimentele woordkots met applaus ontvangen maar hield me in en twee mysterieuze biertjes later stonden we te praten over seks. Ik kan namelijk alleen maar zeiken over luie schrijvers en praten over seks.
”Ik heb geen seks met een vrouw die ik net ontmoet”, verzekerde ik haar met enige hoogmoed.
Volgens mij hoorde ze dat niet zo heel vaak maar je hebt principes of je hebt principes en ik heb godverdomme principes. Of ja, één principe. Dat dus.
“Oh ja joh? Normaal gesproken doen mannen hun best om in mijn slipje te mogen. Jij doet nu dus al je best om uit mijn slipje te blijven.”
“Als je het zo zegt, klinkt het een beetje gay.”
Ik liet een moment van stilte vallen voor het dramatisch effect.
“Ik hoop niet dat ik je beledigd heb.”

Als antwoord lachte ze even naar me en ik besloot haar in een vlaag van dronken overmoed te zoenen. De kabouter die mijn laatste Choefke bracht, had me ingefluisterd dat ze daar al een tijdje op stond te wachten en de kabouter had gelijk. We rookten tussen het tongen door sigaretten die ik voor haar op mocht steken en besloten in overleg dat we goed konden tongen. Ik dacht daar achteraan dat ik een hekel had aan tongen als werkwoord.
“Wat doe je eigenlijk in het dagelijks leven?” vroeg ze voor ik mijn afschuw uit kon spreken.
“Ik schrijf ontmoetingsverhalen voor jongens en meisjes die elkaar via Tinder leren kennen. Die zoeken vaak een origineel verhaal om te vertellen als er gevraagd wordt naar hun eerste ontmoeting en dat verzin ik.”
“Oh ja joh? Is daar geld mee te verdienen?”
“Eeh… Ja. Zolang er wanhopige vrijgezellen zijn, verdien ik een aardige boterham.”
“Oh ja joh?”
“Eeh… Ja. Ik kan er een leuke auto van rijden.”
“Ik haat kerels die hun autosleutels op de bar gooien en dan verwachten dat je achter ze aan drijft maar als je dan die stoelverwarming op je doos voelt en je slipje uit wil trekken, beginnen ze meteen te zeiken over het leer.”
“Mijn 911 is oud. Daar hoef je niet per se een slipje te dragen.” Ik stak nog een sigaret voor haar op.
“Goed om te weten. Ik heb eigenlijk wel honger.”
“Ik ook. Zullen we ergens een frietkot zoeken?”
“Patat is niet goed voor je.” Ze keek even naar mijn buik en klopte twee keer op de hare. “Ik heb een beter idee.”
“Een nog beter idee?”
“Okee… Vooruit… Ik heb een ander idee.”

Veertig minuten later zaten we vier hoog in haar ruime appartement aan de keukentafel overgebleven zomerbiertjes te drinken en sigaretten te roken. Haar idee was om met allerlei groenten zelf vegetarische loempia’s te maken en dat stilde de honger ook maar ik vond het geen beter idee dan een frietje saté met mayonaise en een frikadel speciaal.

Het miste, zoals wel vaker bij vegetarische shit, een stuk vlees. Ik las haar verhaaltjes voor die ik geschreven had en zij las mij verhaaltjes voor die zij geschreven had. We bleken allebei pornotekstschrijver voor tekenfilms en genoten van gelijkgestemd gezelschap. Ik zou de logeerkamer gaan bevolken want ik had mijn laatste trein gemist en heb uit principe geen seks met een vrouw die ik net ontmoet heb, maar even later stonden we toch te zoenen in haar slaapkamer en verloren we in rap tempo onze kleding.

Ik legde haar op bed en toen ik haar slipje kuste, bedacht ik me dat dit de enige keer was dat ik voor het eerst haar slipje uit zou trekken. Ik genoot even, twee kusjes op het vochtige kant lang, van deze overdenking en verwijderde bijna plechtig voor de eerste keer het laatste stukje stof dat haar lichaam bedekte. Ik moest even zoeken want het was allemaal nieuw, gelijk een gitaar die je moet stemmen als je er voor de eerste keer op speelt, maar aan haar bescheiden gekreun en trillende lijf te voelen, kon ik me twintig minuten later nog altijd de beste beffer van Brabant noemen.

Mijn ene principe om niet te neuken met een vrouw die ik pas ontmoet heb, bleek in de praktijk wederom moeilijker te handhaven dan de theorie eerder die avond deed vermoeden. Gelukkig stelde ze me gerust met de mededeling dat ze geen condooms in huis had en niet aan de pil was. Ik was te moe en te dronken om het beroemde ‘voor het zingen de kerk uit’ wetenschappelijk te onderbouwen dus kropen we knus tegen elkaar aan en kon ik me nog even laven aan mijn ene principe.

Ik kriebelde haar over haar rug en noemde haar moppie omdat ik haar naam even vergeten was en de sfeer niet wilde verzieken door verkeerd te gokken. Ik was haar naam niet helemaal vergeten, ik wist in welke hoek ik moest zoeken. Het was Kirsten of Kristen maar een naam onthoud je nooit half. Je weet het nog of je weet het niet meer. Meisjes die Kristen heten willen helemaal geen Kirsten genoemd worden en dat geldt natuurlijk ook andersom. Ze keek even op maar liet het lopen. Volgens mij was ze bang dat het morgenvroeg al ongemakkelijk genoeg zou zijn en dankbaar besloot ik snel een ander onderwerp aan te snijden.

“Wist je dat het in Denemarken illegaal is om je vrouw lelijker dan haar moeder te noemen?”
“Oh ja joh?” –Rotterdammers zeggen dus vaak oh ja joh.-

“Als ik toch zeg dat ik hier de waarheid lig te vertellen, waarom zou ik daar dan om liegen?” –Brabanders gebruiken altijd waterdichte logica om het gebrek aan argumenten te verdoezelen.-

Ze moest zachtjes grinniken om dit hoogstaand stukje retorica van de zandgronden, zoende me nog een keer op mijn borst en viel in slaap. Luisterend naar haar regelmatige ademhaling, begon Julie Andrews in mijn hoofd te zingen over haar favoriete dingen. Dat gebeurde altijd als ik naast een prachtige naakte vrouw lag te wachten op mijn slaap en zoals iedere keer wilde ik haar zo snel mogelijk verjagen want ik haat het geluid van muziek. Ik dacht aan mijn favoriete dingen want die zouden zeker niet in dat vervloekte liedje zitten. Zij zingt over regendruppels op rozenblaadjes, crèmekleurige pony’s, warme wanten en lachende kittens of zoiets. Daar heb ik allemaal schijt aan. Mijn favoriete dingen zijn Chocopops en ochtendseks. Voor ochtendseks kun je me ’s nachts altijd wakker maken. Naakt, gewillig en met Chocopops natuurlijk want ontbijt is belangrijkste maaltijd van de dag.